Zingt 's Allerhoogsten lof

“Ik zal den HEERE loven naar Zijn gerechtigheid, en den Naam des HEEREN, des Allerhoogsten, psalmzingen.” – Psalm 7 : 18 (Statenvertaling)

Een half jaar geleden. Voor een nieuwe zangavond die wij vanuit Emotion/PLENUM organiseren, wordt gezocht naar een thema. Een titel voor op de posters en de programmaboekjes. Het lijkt een eenvoudige taak, maar dat is het allerminst. De enkele woorden die gekozen worden, zullen immers overal zichtbaar zijn. Ze moeten in de gedachten blijven hangen en uitnodigen om de zangavond te bezoeken. Bovendien moeten deze woorden betekenisvol zijn, want zij bepalen niet alleen de inhoudelijke lijn van de avond, maar ook de vormgeving.

U begrijpt: geen eenvoudige taak voor degenen op wier schouders deze verantwoordelijkheid rust.

Bladerend door de psalm- en liedboeken valt onze aandacht op Psalm 7. Een voor ons tot dan toe onbekende psalm, die bovendien zelden gezongen of gespeeld wordt. Wij lezen de tekst en beseffen: dat is ten onrechte! Deze psalm zal leidend worden voor de uitvoering die wij hopen te organiseren.

Psalm 7 is de psalm waarbij het woord ‘sjiggaajoon’ bij staat vermeld; een Akkadisch (Babylonisch) woord voor klagen. Een klaaglied. Een psalm in de ellende. En dat horen wij ook duidelijk in de tekst (berijming 1773) terug: “Red mij hulpvaardig uit den nood, eer mij mijn vijand breng' ter dood”.

Hoewel de psalm in de Statenvertaling aan David wordt toegeschreven, bestaat er onder onderzoekers verschil van inzicht over de oorspronkelijke ontstaansgeschiedenis. Sommigen veronderstellen dat de psalm oudere elementen bevat die later met David in verband zijn gebracht. Op deze wijze wordt de psalm toegeschreven aan de oud-koning van Israël.

Een psalm in de ellende, een psalm waarin het kind des Heeren klaagt over de omstandigheden waarin hij verkeert en smeekt of God hem wil gedenken. Of God zijn Borg wil zijn, zijn Helper in de nood. David klaagt over zijn (geestelijke) vervolgers. Over de vijanden die hem proberen af te trekken van de God die hij zo innig liefheeft. David weet: ik kan deze strijd zelf niet beslechten. De HEERE Zelf moet Zijn wraakzwaard wetten. Hij moet Zijn boog spannen en tegen de hittige vervolgers optreden. Alleen van Hem is uitkomst te verwachten.

Bij het kiezen van een thema voor onze zangavonden houden wij altijd één zaak voor ogen. De avond moet een doorsnede bevatten van hetgeen het Kort Begrip als antwoord geeft op vraag 1:
“Hoeveel stukken zijn u nodig te weten, opdat gij welgetroost, zaliglijk leven en sterven moogt?”

De zangavonden die wij proberen te organiseren, zijn niet bedoeld tot onze eigen eer. Wij wensen Hem daarin alle eer te geven. Wie het programmaboekje openslaat, leest dan ook de inmiddels vertrouwde woorden:
“De zangavonden moeten in onze [alle participanten, red.] ogen niet gaan over de organist, pianist, dirigent of zangers; maar over de inhoud van de psalmen en liederen.”

Ons belangrijkste doel en onze grootste hoop is dat deze zangavonden mogen bijdragen tot heil van de organisatie, de participanten, de toehoorders en de luisteraars. Ja, van allen die bij de avond betrokken zijn, en zelfs van hen die daarbuiten staan.

De groet in het programmaboekje eindigt daarom telkenmale  met de woorden:
“Wij hopen en bidden dat deze avond bij mag dragen tot heil van ons allen! Soli Deo Gloria!”

Het antwoord dat Kort Begrip geeft op vraag 1 is: “Drie stukken: ten eerste, hoe groot mijn zonden en ellende zijn; ten andere, hoe ik van al mijn zonden en ellende verlost worde; ten derde, hoe ik Gode voor mijn verlossing zal dankbaar zijn.” De driedeling die wij zo goed kennen: ellende, verlossing en dankbaarheid.

De ellende is te horen in Psalm 7. Maar waar zijn de andere twee delen?
De verlossing lezen wij (o.a.) in vers 11: “Mijn schild is bij God, Die de oprechten van hart behoudt.” De verlossing komt niet voort uit de werken van de mens. Nee, het is een Godswerk, en dat alleen! De mens kan zichzelf niet verlossen. Zijn behoud ligt buiten hemzelf, in God.

Daarom kan David aan het einde van de psalm dankend uitbreken in een jubelzang. Hem staat een sterke Held terzijde. Niet zijn eigen kracht, maar Gods gerechtigheid geeft hem reden tot lof.

David breekt uit in lof met de woorden uit vers 18, die boven dit artikel staan:
“Ik zal den HEERE loven naar Zijn gerechtigheid, en den Naam des HEEREN, des Allerhoogsten, psalmzingen.”

De lofprijzing komt voort uit de dankbaarheid die ontstaat wanneer het hart uit de ellende wordt verlost. Wie de diepte van zijn ellende heeft leren kennen en de verlossing daaruit mag ervaren, krijgt reden om de HEERE te loven.

Verwacht daarom geen zangavond met alleen maar lofliederen.
Nee, alle drie de stukken zullen hun plaats krijgen. Want zonder de kennis van onze ellende wordt de rijkdom van de verlossing niet verstaan. En zonder de verlossing kan er geen ware dankbaarheid zijn.

Alle drie de delen zullen weerklinken:
Ellende: “leer mij, hoe vergankelijk ik zij” – Psalm 39
Verlossing: “Hij is mij altijd zo nabij” – Een vaste burcht naar Psalm 46
Dankbaarheid: “Looft den HEER’, elk moet Hem eren”- Psalm 150 : 3

Zo hopen wij niet slechts een avond vol zang en muziek te organiseren, maar bovenal een avond waarin de inhoud van de psalmen en liederen mag spreken. Tot onderwijs, tot ontdekking en, bovenal, tot eer van Zijn Naam.

Zie ik u ook volgende week zaterdag?

Johannes R