De donkergroene bank
Dit artikel is onderdeel van de reekst 'Ouderwetse degelijkheid'
My Blog
Drie kleine kleutertjes
September is aangebroken. De laatste dagen van de warme, hete en droge zomer gaan aan ons voorbij. Wie door het bos loopt, zou denken dat de herfst al is ingetreden. De bomen hebben door de droogte vroegtijdig hun bladeren laten vallen. De bosvloer is reeds bedekt met een bruin-rood-oranje kleed van knisperende bladeren.
In de file
Vorige week vrijdagmiddag, rond 16.00 uur. Wij rijden vanuit de Randstad terug naar Zeeland over de A4. Een weg die over het algemeen een rustige verbindingsweg is, waar enkele vrachtwagens achter elkaar aansukkelen en meerdere caravans rustig voorttuffen richting een moment van rust aan de Zeeuwse kust.
De roep van de zee (9)
Ik hoorde eens de roep der zee en keerde mij erheen. Daar durfde ik aan boord te gaan en ging met een schip mee. Toen voer ik op de zeeën rond, met het aloude schip, Daar leerde ik een man te zijn, daar leerde ik mijn ‘ik’.
De roep van de zee (8)
De vakantie is bijna voorbij. Alleen het midden van het land mag nog genieten van een laatste week rust. Ook de warmte die het land de afgelopen weken in haar greep heeft gehouden, is na de onweersbuien van deze nacht weggespoeld. De atmosfeer is verlicht en het land zelf herademt. Het is een klamme, maar frisse ochtend, deze vrijdag.
De roep van de zee (7)
De discipelen; ze waren alleen achtergebleven. Tenminste, zo voelde het, maar zo was het niet.
De roep van de zee (6)
Ach, die Petrus. Wat was hij onder de indruk toen op het bevel van Jezus de storm tot bedaren werd gebracht. Wat hield hij innig van zijn Meester! En wat was het stillen van de storm een bevestiging van zijn geloof in Hem, Die hemel, aarde en zeeën geschapen heeft.
De roep van de zee (5)
De derde Scheppingsdag: God schiep de zeeën en gaf het land zijn vorm. De zee: grote watermassa's die het aardrijk bedekken en bevochtigen. De zee is onmisbaar. Zonder de zee zou er veel minder voedsel zijn, zonder de zee zou er geen verkoeling zijn voor de aarde en, zeker in vroeger tijden, zonder de zee geen mogelijkheid tot het vervoer van goederen en mensen naar overzeese gebieden. Daarnaast houdt het zeewater het ecosysteem in balans en is het de woning van talloze soorten flora en fauna.
De roep van de zee (4)
Aangespoord om de zee op te gaan, zijn wij aangemonsterd op een schip dat de wijde zee overvaart. De haven ligt inmiddels achter ons. De kustlijn wordt steeds kleiner. Alleen de torens zijn nog zichtbaar. Dan verdwijnen ook die achter de horizon. Wij zijn aan boord en hebben gehoord dat wij op moeten passen voor de gevaren die ons dagelijks wachten. Wij hebben het oog omhooggeslagen tot Hem die ons in nood terzijde kan staan. En nu klinkt het hart van de Hollander in het derde couplet van ‘Wie gaat mee overzee.’
De roep van de zee (3)
En, bent u ingestapt? Gaat u mee over zee?
De roep van de zee (2)
Zolang ik mij kan herinneren, hief ik de zang aan. In psalmen en geestelijke liederen. Maar het hart van een opgroeiend kind verlangt ook wel eens naar iets woesters, iets uitdagenders. In onze kast stond een bundel zangliederen, getiteld: Kun je nog zingen, zing dan mee! Een verzameling vaderlandse liederen en ander dichtwerk van Hollandse bodem. Liederen waarmee menig voorvader is opgegroeid.
De roep van de zee
Bij deze zomer hoort de zomervakantie. Een jaarlijks terugkerend fenomeen waar kinderen met verlangen naar uitzien en waarbij ouders zich afvragen: hoe gaan wij die zes weken vakantie doorbrengen?
De vuurtoren van Gods genade
"God is mijn licht, mijn heil; wien zou ik vrezen? Hij is de HEER', Die hulp verschaft in nood. Zul je daaraan denken wanneer je de lichtbundel van deze of een andere vuurtoren zult zien?"
De vuurtorenwachter
Dit artikel behoort bij de reeks Ouderwetse Degelijkheid
O Nederland! Let op u saeck! (3/3)
Zo begon het lied van Adriaan Valerius. Sinds die eerste oproep is veel aan ons voorbijgetrokken. Hij wees ons op de vrijheden die wij bezitten; vrijheden die niet vanzelfsprekend zijn, maar die met bloed, goed en leven werden bevochten. Vrijheden waarvoor offers zijn gebracht door hen die ons voorgingen.
O Nederland! Let op u saeck! (2/3)
Nederland, let op uw zaak! Dat was de oproep tot bezinning die vorige week klonk in het eerste deel van dit drieluik over een vaderlands lied uit Valerius' Nederlandtsche Gedenck-clanck. Maar hoe herkennen wij het gevaar? Waaraan merken wij dat onze vrijheid wordt bedreigd?
O Nederland! Let op u saeck! (1/3)
4 en 5 mei; Nationale Dodenherdenking en Bevrijdingsdag; ze vormden voor mij jarenlang de aanleiding om artikelen te schrijven over deze bijzondere dagen en de vrijheden die daardoor werden verworven.
Ach, arme Bovenkerk (Kampen)
Op een bloedhete lentedag slenter ik voor het eerst van mijn leven door Kampen: de oude Hanzestad aan de IJssel. Mijn verwachtingen zijn hooggespannen. Want Kampen… christelijk Nederland kent de stad vooral van de traditionele mannenzang die de Bovenkerk aldaar op haar grondvesten doet schudden.