Ach, die Petrus. Wat was hij onder de indruk toen op het bevel van Jezus de storm tot bedaren werd gebracht. Wat hield hij innig van zijn Meester! En wat was het stillen van de storm een bevestiging van zijn geloof in Hem, Die hemel, aarde en zeeën geschapen heeft.

De derde Scheppingsdag: God schiep de zeeën en gaf het land zijn vorm. De zee: grote watermassa's die het aardrijk bedekken en bevochtigen. De zee is onmisbaar. Zonder de zee zou er veel minder voedsel zijn, zonder de zee zou er geen verkoeling zijn voor de aarde en, zeker in vroeger tijden, zonder de zee geen mogelijkheid tot het vervoer van goederen en mensen naar overzeese gebieden. Daarnaast houdt het zeewater het ecosysteem in balans en is het de woning van talloze soorten flora en fauna.

Aangespoord om de zee op te gaan, zijn wij aangemonsterd op een schip dat de wijde zee overvaart. De haven ligt inmiddels achter ons. De kustlijn wordt steeds kleiner. Alleen de torens zijn nog zichtbaar. Dan verdwijnen ook die achter de horizon. Wij zijn aan boord en hebben gehoord dat wij op moeten passen voor de gevaren die ons dagelijks wachten. Wij hebben het oog omhooggeslagen tot Hem die ons in nood terzijde kan staan. En nu klinkt het hart van de Hollander in het derde couplet van ‘Wie gaat mee overzee.’

En, bent u ingestapt? Gaat u mee over zee?

Zolang ik mij kan herinneren, hief ik de zang aan. In psalmen en geestelijke liederen. Maar het hart van een opgroeiend kind verlangt ook wel eens naar iets woesters, iets uitdagenders. In onze kast stond een bundel zangliederen, getiteld: Kun je nog zingen, zing dan mee! Een verzameling vaderlandse liederen en ander dichtwerk van Hollandse bodem. Liederen waarmee menig voorvader is opgegroeid.

Bij deze zomer hoort de zomervakantie. Een jaarlijks terugkerend fenomeen waar kinderen met verlangen naar uitzien en waarbij ouders zich afvragen: hoe gaan wij die zes weken vakantie doorbrengen?

"God is mijn licht, mijn heil; wien zou ik vrezen? Hij is de HEER', Die hulp verschaft in nood. Zul je daaraan denken wanneer je de lichtbundel van deze of een andere vuurtoren zult zien?"

Dit artikel behoort bij de reeks Ouderwetse Degelijkheid

Zo begon het lied van Adriaan Valerius. Sinds die eerste oproep is veel aan ons voorbijgetrokken. Hij wees ons op de vrijheden die wij bezitten; vrijheden die niet vanzelfsprekend zijn, maar die met bloed, goed en leven werden bevochten. Vrijheden waarvoor offers zijn gebracht door hen die ons voorgingen.

Nederland, let op uw zaak! Dat was de oproep tot bezinning die vorige week klonk in het eerste deel van dit drieluik over een vaderlands lied uit Valerius' Nederlandtsche Gedenck-clanck. Maar hoe herkennen wij het gevaar? Waaraan merken wij dat onze vrijheid wordt bedreigd?

4 en 5 mei; Nationale Dodenherdenking en Bevrijdingsdag; ze vormden voor mij jarenlang de aanleiding om artikelen te schrijven over deze bijzondere dagen en de vrijheden die daardoor werden verworven.

Op een bloedhete lentedag slenter ik voor het eerst van mijn leven door Kampen: de oude Hanzestad aan de IJssel. Mijn verwachtingen zijn hooggespannen. Want Kampen… christelijk Nederland kent de stad vooral van de traditionele mannenzang die de Bovenkerk aldaar op haar grondvesten doet schudden.

Het is rustig en stil in de velden van Bethlehem. Hier klinkt niet het gejoel van het soldatenleger dat zich opmaakt voor de strijd tegen de Filistijnen. Hier klinkt niet het gevloek en getier van Goliath, de reus die de God van Israël bespot.

Deze week publiceer ik enkel het programmaboekje voor de zangavond. Een artikel op zichzelf. 

De zomervakantie staat voor de deur. In deze periode zoeken velen, over de landsgrenzen heen, de rust op. We trekken naar verre oorden… omdat het onbekende ons blijft trekken, omdat we even los willen komen van ons dagelijks bestaan.

Koningsdag 2026, 09.00 uur in de morgen. Door mijn woonplaats klinkt de feestelijke klank van de kerkklok. Nederland viert zijn nationale feestdag: de dag waarop onze vorst, ontvangen uit de hand der Vorsten Vorst, zijn verjaardag mag gedenken.

Wij vervolgen de liedtekst waar wij in het vorige artikel zijn gebleven. 

De ruwe en onstuimige zee. Zeker in de tijd van de Verenigde Oost-Indische compagnie en West-Indische Compagnie trok de zee. In ons kleine landje beseften wij heel goed dat rijkdom ontstond door handel. Dat welvaart verzekerd kon worden door anderen voor ons te laten arbeiden; bij voorkeur in verre oorden. Daarnaast trok het leven der avonturen.